[SUMMARY] Southeast Asia: Foundations for an archaeological history

Southeast Asia: Foundations for an archaeological history

 

รัฐชาติสมัยใหม่ของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้นั้นมีจำนวนประชากรกว่า 450 ล้านคน ประกอบด้วยหลายชาติพันธุ์และกลุ่มภาษา โดยส่วนใหญ่จะตั้งถิ่นฐานบริเวณชายฝั่งและที่ราบลุ่มแม่น้ำ ทำให้พื้นที่บริเวณนี้มีการพัฒนาในด้านการเมืองการปกครองและสังคมวัฒนธรรมรวดเร็วกว่าส่วนอื่น นอกจากนี้ยังมีกลุ่มประชากรที่ยังต้องล่าสัตว์เพื่อความอยู่รอด ซึ่งเป็นประชากรกลุ่มเล็กที่อาศัยอยู่ห่างไกลจากพื้นที่ของชนกลุ่มใหญ่ จากที่กล่าวมาจะทำให้เห็นว่า ภูมิภาคนี้มีความหลากหลายทางเชื้อชาติและภาษามากที่สุดในโลก

คนพื้นเมืองของภูมิภาคนี้ มีลักษณะทางวัฒนธรรมและภาษาที่เฉพาะตัวและเป็นเอกลักษณ์ แต่ภูมิภาคนี้ก็ได้รับอิทธิพลจากภาษาต่างชาติที่แพร่เข้ามาเมื่อ 2000ปีก่อน คนในภูมิภาคนี้ยังเป็นกลุ่มคนที่สามารถเดินเรือได้เป็นกลุ่มแรก และเป็นพื้นที่ที่มีวิวัฒนาการอารยธรรมที่สำคัญทางประวัติศาสตร์ เช่น การทำเกษตรกรรม ศิลปะ การใช้โลหะ การต่อเรือและการเดินเรือ และยังเป็นแหล่งข้อมูลทางประวัติศาสตร์ของออสเตรเลียและเกาะในมหาสมุทรแปซิฟิกในช่วง 60000 ปีที่ผ่านมาด้วย

เมื่อมีการลงหลักปักฐานของคนบางกลุ่ม เช่น ชาวนาที่ทำเกษตรกรรม ทำให้เริ่มมีการจัดแบ่งสัดส่วนการใช้ที่ดิน อีกทั้งยังมีการเติบโตของประชากรทำให้ต้องผลิตอาหารเพิ่มขึ้นภายในพื้นที่ที่มีอย่างจำกัด เริ่มมีกลุ่มที่มีอำนาจเข้าครอบครองพื้นที่ที่เข้าถึงได้ง่ายรวมถึงที่ราบลุ่ม ส่วนพื้นที่หุบเขาและลาดชันจะครอบครองโดยชาวนา ส่วนนักล่าและคนเก็บของป่าจะอยู่ส่วนในสุดและตามชายฝั่ง

ภาษาเป็นสิ่งสำคัญในช่วงประวัติศาสตร์ ซึ่งส่งผลต่อการแบ่งกลุ่มชาติพันธุ์และกลุ่มภาษาในปัจจุบัน ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้มี 5 กลุ่มภาษาหลักๆ ได้แก่

  1. Tiberto-Burman ประชากรส่วนใหญ่ในพม่าและชาวกะเหรี่ยง
  2. Austroasiatic ใช้ในเขมรและเวียดนามเป็นส่วนใหญ่และอีกหลายกลุ่มย่อยที่กระจัดกระจายตามภาคพื้นทวีปของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ คาบสมุทรมาเลเซีย(Aslian) ชาวนิโคบาร์และทางตะวันออกเฉียงเหนือของอินเดีย(Munda)
  3. Tai ได้แพร่เข้าสู่ประเทศไทยและลาว
  4. Hmong-Mien อาศัยในบริเวณพื้นที่สูงเรียกว่า “ชาวดอย” ในหลายๆประเทศทางเหนือของภาคพื้นทวีปในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
  5. Austronesian ภาษาที่พูดโดยประชากรที่เดินเรือ อาศัยอยู่ตามเกาะของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และส่วนใหญ่ของเกาะในมหาสมุทรแปซิฟิก รวมถึง คาบสมุทรมาเลย์ ทางใต้ของเวียดนาม และมาดากัสการ์

ข้อมูลช่วงก่อนประวัติศาสตร์นั้นส่วนใหญ่ได้มาจากถ้ำและเพิงหินในประเทศมาเลเซียและอินโดนีเซีย  และมีข้อมูลสำคัญที่ได้จากการคำนวณจากอายุหินและเครื่องปั้นดินเผา ซึ่งหลักฐานทางโบราณคดีในแถบนี้ส่วนใหญ่จะโดยกัดกร่อนจะสภาพภูมิอากาศที่ไม่เหมาะสมต่อการเก็บโบราณวัตถุ เนื่องจากมีลมมรสุมประจำตลอดทั้งปี  จากหลักฐานทางโบราณคดีทำให้ทราบว่า Homo erectus เป็นสายพันธุ์มนุษย์กลุ่มแรกที่ปรากฏในภูมิภาคนี้เมื่อ 1.5ล้านปีก่อน

ภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้เป็นภูมิภาคที่มีการเดินเรือครั้งแรก ในเส้นทางที่เรียกว่า “Wallace” จากการค้นคว้าปรากฎว่าไม่สามารถหาชนิดของเรือที่ใช้ในการเดินทางครั้งแรกนี้ได้ว่าเป็นประเภทใด แต่จากการสร้างแพขนาดใหญ่โดยการมัดไม้ไผ่เข้าด้วยกันสำหรับการเดินทางข้ามแม่น้ำ ก็เป็นแนวทางที่นักโบราณคดีนำมาใช้ในการศึกษาต่อไป

ปล. ที่นั่งทำนี่เป็นการบ้านอาทิตย์แรกของวิชา HS.258 ประวัติศาสตร์เอเชียตะวันออกเฉียงใต้นะคัฟ ไม่ได้ขยันค้นคว้าแต่อย่างใด  =)

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s