[Kuk’s Diary] Phan trip

การเดินทางไปอำเภอพานครั้งนี้ อาจจะเป็นการเดินทางครั้งที่ใช้เวลาในการตัดสินใจสั้นที่สุดเลยก็ว่าได้
คำว่า “ไปค่ะ” สะท้อนออกมาดังเป็นการตอบสนองการกระตุ้นอะไรบางอย่างโดยไม่ผ่านกิ่งสมองด้วยซ้ำ

การเดินทางครั้งนี้ นำโดยคณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ที่ได้รังสรรค์โครงการสร้างอาคารโรงเรียนชั่วคราว แก่ผู้ประสบภัยพิบัติแผ่นดินไหวที่จังหวัดเชียงรายเมื่อปีก่อน
การก่อสร้างครั้งนี้ มีพิกัดอยู่ที่วัดแห่งหนึ่งในอำเภอพาน ที่วัดแห่งนี้ นักเรียนโรงเรียนเทศบาล 2 จะเดินทางมาเรียนหนังสือบริเวณหลังโบสถ์และศาลา(สวดศพ)
ก่อนไป ทราบข้อมูลว่า ทีมงานนี้ ได้เคยไปสร้างอาคารเรียนชั่วคราว “จุฬาฯ 1” ไว้เมื่อช่วงปิดเทอมใหญ่ที่ผ่านมา แต่ก็ยังไม่ทันจะแล้วเสร็จมหาวิทยาลัยก็เปิดเทอมเสียก่อน ทำให้ต้องว่าจ้างคนในพื้นที่ให้ก่อนสร้างอาคารเรียนหลังแรกให้สำเร็จลุล่วงต่อไป

โครงการครั้งนี้ น้องๆ ได้มีการสร้างอาคารถอดประกอบที่จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยก่อน แล้วถอดไปประกอบใหม่ที่อำเภอพาน เพื่อให้การทำงานเป็นไปอย่างกระชับ และทันกำหนดเวลาที่มีอย่างกระชั้นชิด เพียง 3 วัน 2 คืน

10 ตุลาคม 2557
การเดินทางเริ่มต้นขึ้นช่วงประมาณ 20.50 น. จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย นิสิตรวมประมาณ 70 ชีวิต อาจารย์ 2 และเรา แบกกระเป๋าเป้บ้าง กระเป๋าลากบ้าง ขึ้นรถบัส 2 คัน
อีกฟากฝั่งหนึ่ง อาคารถอดประกอบก็ถูกบรรทุกขึ้นรถบรรทุกเป็นที่เรียบร้อย เมื่อทุกอย่างพร้อม พวกเราก็ออกเดินทาง
รถบัสล้อเลื่อนยังไม่ทันพ้นประตูจุฬาฯ ฝนเทลงมา ราวกับจะมาส่งพวกเรา อาจารย์เปรยขึ้นมาว่า “ฝนจะส่งพวกเราตรงนี้แล้วไม่ตามเราไปที่พานน่ะ พวกเราจะไม่เจอฝนที่พาน” ดูเหมือนการเอาฤกษ์เอาชัยจะเป็นสิ่งที่คนไทยยังยึดเหนี่ยวอย่างขาดไม่ได้

เวลาไม่นาน 22.20 น. พวกเราแวะปั๊มแรก ที่ อ.บางปะหัน จ.อยุธยา ขอบคุณ foursquare ที่ทำให้เรารู้ว่าเรายืนอยู่จุดไหนบนโลกใบนี้ ที่ปั๊มนี้ น้องๆ ใช้เวลาส่วนใหญ่ต่อแถวซื้อของกินใน 7-11 ส่วนเรา ได้ขนมปัง ขนมขบเคี้ยวสุดโปรด และน้ำเปล่า คืนนี้ท้องฟ้า ณ อยุธยา มีดาว อาจจะไม่เยอะมาก แต่ก็เป็นประกายพอให้คนๆนึงยิ้มได้

การเดินทางยังดำเนินต่อไป บนรถบัสกิจกรรมของแต่ละคนย่อมแตกต่างกันไป มีบางคนยังเอร็ดอร่อยกับมาม่าที่เพิ่งซื้อมา อาจารย์ท่านหนึ่งหยิบหนังสือขายหัวเราะขึ้นมาอ่าน อาจารย์อีกท่านหันมาชวนคุยเรื่องรถไฟไทย ทั้งบทบาท ความสำคัญ ข้อดี ข้อด้อย และทางออกในทัศนะของท่าน เราเองก็ไม่ค่อยได้ออกความคิดเห็นอะไรมากเพราะความรู้ในเรื่องรถไฟมีน้อยเหลือเกิน เราก็ได้แต่ฟัง เสนอความเห็นในฐานะที่เรียนรัฐศาสตร์ไปบ้างนิดหน่อยพอให้อาจารย์ได้มีประเด็นพูดต่อ เรื่องรถไฟก็เป็นประเด็นที่ดีเหมือนกันนะ
เวลายังเดินต่อไป รถก็ยังพุ่งไปข้างหน้า บางขณะจิตที่ฉันหลับๆตื่นๆ ทำให้รู้ว่ารถบัสของเราวิ่งเร็วมาก เร็วจนน่ากลัว เราพยายามนอนให้หลับไม่ใช่เพียงเพื่อเตรียมร่างกายให้พร้อมสำหรับวันพรุ่งนี้ แต่เพื่อหลบหนีความกลัวของตัวเอง มนุษย์เราก็แปลกเนอะ หนีความกลัวด้วยวิธีแปลกๆ
02.21 น. เราตื่นมาเพราะรถหยุดวิ่ง เหมือนร่างกายจะรับรู้อะไรบางอย่างได้ เปิดมือถือก็พบว่าตัวเองอยู่ที่ อำเภอดอนทอง จังหวัดพิษณุโลก พลันก็ผลักตัวเองออกจากเบาะลงไปเดินสัมผัสอากาศภายนอกสักหน่อย ฟ้าเหนือจังหวัดพิษณุโลกค่อนข้างสวยเลยทีเดียว ดาวอยู่ในทิศทางที่แปลกตา ฟ้าตอนเช้ามืดช่างแปลกแตกต่างและน่าอัศจรรย์

05.52 น. ตื่นมา ณ อำเภอแม่ตีบ จังหวัดลำปาง เช้านี้ที่ลำปางอากาศเย็นสบาย(ในทัศนะคนกทม. แต่กำเนิด) อากาศน่าจะประมาณ 23 องศาซี ถือเป็นอุณหภูมิที่ดีทีเดียวสำหรับคนขี้หนาวแบบเรา มองไปไกลๆ ก็เห็นหมอกลงค่อนข้างหนา ในใจรอคอยแสงอาทิตย์แรก อยากเห็นแสงแรกที่ลำปางจริงๆ แต่อาจจะเช้าเกินไป เพราะแสงแรกของภาคเหนือ เราพบเจอที่พะเยา ช่วง 06.32 น.

07.20 น. ขบวนของรถบัสเทียบท่าที่พื้นที่ก่อสร้าง การทำงานครั้งนี้เริ่มต้นด้วยการถ่ายรูป (ด้วยเหตุผลง่ายๆว่า หลังการทำงานสภาพอาจจะไม่ค่อยเอื้ออำนวยให้ถ่ายสักเท่าไหร่)
DSC_0036141011

แล้วการทำงานก็เริ่มต้นขึ้น
การทำงานแบ่งเป็น 3 ผลัด สลับกันทำ ยาวตลอด 24 ชั่วโมงจนกว่างานจะเสร็จ

DSC_0082141011
DSC_0129141011

DSC_0195141011

มื้อเที่ยงวันแรกของการทำงาน คือ ข้าวซอยฉบับชาวเหนือ รสชาติค่อนข้างจัดจ้าน จนน้องๆหลายคนต้องทานไปซับเหงือไปเลยทีเดียว

การทำงานวันนี้ประสบความสำเร็จค่อนข้างมาก ได้ยินน้องๆบอกว่า โครงสร้างเสร็จเร็วมากเลย น่าจะทันเวลา ส่วนเราก็ได้แค่ให้กำลังใจ อาจจะไปช่วยน้องๆบ้าง แต่ยังไม่ได้ลงไปทำแบบเต็มรูปแบบสักเท่าไหร่

แล้วก็มาถึงช่วงเย็นอาคารที่ผลัดกันทำมา 3 กะ ก็เริ่มเป็นรูปเป็นร่าง

หลังจากนั้นไม่นาน ก็พักทานข้าวพร้อมๆกันทุกคน มื้อนี้ เราทุกคนเดินเข้าไปในตลาดของอำเภอ (เดินสัก 700 เมตร) ถนนเส้นหลักเต็มไปด้วยร้านอาหารทั้งร้านใหญ่ และร้านริมถนน น้องหลายๆคนจับจองโด๊ะอาหารแทบจะทันทีด้วยความหิว ส่วนเราก็จับกลุ่มกับน้องกลุ่มนึงสั่งเมนูเส้นมาทาน อาหารที่นี่มีค่อนข้างหลากหลาย รสชาติจัดจ้าน ส่วนอาหารที่ได้รับความนิยมคือ ข้าวซอย และไอศกรีมกะทิ ที่ใครๆก็ต่างร่ำลือกันว่า ร้านนี้แหละอร่อยมากๆ

ตามกำหนดการ ผลัด 1 ต้องกลับมารวมตัวกันราวๆ 19.30 น. แต่…กว่าจะเริ่มกันจริงๆก็ร่วม 2 ทุ่ม ส่วนเราก็มุ่งมั่นกับการมองหาพระจันทร์ ที่ถึงแม้จะไปช่วงข้างแรมแต่เป็นช่วงเวลาใกล้กับวันออกพรรษาที่พระจันทร์เต็มดวง และก็ยังมองหาดาวไปด้วยพร้อมๆกัน

DSC_0477141011

เราดีใจที่ครั้งนี้เจอดวงจันทร์ และก็ดีใจด้วยที่ถ่ายออกมาแล้วสวยกว่าที่ผ่านมา (ปกติจะได้ดวงจันทร์สภาพเดียวกับหลอดไฟ) หลังจากถ่ายพระจันทร์เสร็จก็เก็บกล้องไปชาร์จแบตก่อนมาลุยงานกับน้อง
ที่จริงแล้ว เรามีเวลาดูดาวทั้งคืนเลย แต่จะสรุปไว้ตรงบรรทัดนี้ละกันว่า ดาว ณ อ.พาน เป็นประกายแข่งกับแสงจันทร์ แต่ดาวที่เห็นไม่ได้มาเต็มท้องฟ้าแบบที่คิดเอาไว้แต่แรก ดาวก็เหมือนแรงใจให้ผ่านคืนการทำงานที่แสนหนักหน่วงมาได้ ขอบคุณดวงดาว

การมุงหลังคาเริ่มต้นตั้งแต่ เกือบ 3 ทุ่ม ยาวไปถึงเกือบตี 4 ดูเหมือนเรื่องการมุงหลังคนจะเป็นเรื่องที่ยากพอสมควร เราในฐานะกำลังใจ ก็ทำได้แค่คอยเล็งว่าเจาะตรงเหล็กหรือเปล่า แล้วก็มีหน้าที่หลบน๊อตหลบตะปูที่กระเด็นมาเป็นระยะๆ เป็นงานที่สนุกดีนะ แต่ก็ดูเหนื่อยพอสมควรเลยทีเดียว

11 ตุลาคม 2557

ช่วงเกือบเที่ยงคืน มีเลี้ยงมื้อดึก ข้าวต้มหมูกับนมสดร้อน รสชาติดีทีเดียว น้องๆหลายๆคนได้วางงาน น้องบางคนได้เปลี่ยนกะ ส่วนอาจารย์นพดลก็ได้ลงจากที่สูงมาแตะพื้นดินในรอบหลายชั่วโมง อาจารย์ดูมีกำลังมหาศาลที่จะต่อสู้ต่อไป นิสิตที่คอยสนับสนุนก็มีพลังไม่ต่างกัน

ช่วงเกือบ ตี 2 หลังคาเหลือเพียงไม่กี่แผ่น แต่ก็ยังลากยาวไปเกือบตี 4 กว่างานหลังจะเรียบร้อย (และก็มาเพิ่มเติมกันยันเช้า)

03.20 น. งานเริ่มลงมาเป็นด้านข้าง น้องๆลุยงานกันจนเป็นรูปเป็นร่างแล้ว

การทำงานยังเป็นการเก็บรายละเอียดไปเรื่อยๆจนประมาณเก้าโมงเช้า ก่อนฝนจะเทลงมาอย่างหนัก หลายคนที่ยังทำงานอยู่ต้องเปลี่ยนหน้าที่มาเป็นยกอุปกรณ์ไฟฟ้า ยกของ วิดน้ำ และเล็งว่าหลังคารั่วหรือเปล่า แล้วพวกเราก็ติดอยู่ใน “จุฬาฯ 2 ” สักระยะหนึ่ง ก่อนจะออกไปทานข้าว และกลับมาเริ่มงานกันต่อช่วงเกือบ 10 โมง
งานช่วงท้าย เป็นการติดตั้งประตู การเดินสายไฟ (ติดตั้งพัดลมด้วย) และทาสีเก็บรายละเอียด

13.00 น. อาหารเที่ยงมื้อสุดท้ายร่วมกัน “ข้าวมันไก่”
ก่อนจะถ่ายภาพรวม

DSC_0621141012
และออกเดินทางไปเที่ยววัดร่องขุนและเดินทางกลับกรุงเทพฯ

DSC_0011141012

ตลอดการเดินทาง 3 วัน 2 คืน ได้รู้จักกับน้องๆหลายคน ได้เรียนรู้งานวิศวะค่อนข้างเยอะ (ก่อนหน้านี้รู้จักแค่ แอร์ว้าว เหล็กข้ออ้อย คอนกรีตอะไรบ้างนิดหน่อย)
ได้หัดถ่ายรูป ทั้งบิดทั้งเกร็งหมุนหาโฟกัส หมุนหามุมจนเหนื่อย แม้สุดท้ายรูปออกมาจะไม่ได้ดีอะไรมากมาย แต่ก็รู้สึกภูมิใจที่น้องๆชอบและบางคนก็เอาไปเป็นโปรไฟล์facebook ><)

DSC_0239141011

ถ้ามีโอกาส เจอกัน “จุฬาฯ 3” นะฮับ

 

ปล. ภาพอาจจะเล็กไปสักหน่อย(มีปัญหาตอน insert)  แต่กดไปดูภาพเต็มกันได้นะคะ https://www.flickr.com/photos/kook_tfc/sets/72157646419222754/

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s