[Kuk’s Diary] ปั่นจักรยานถวายพระพรในหลวง กับชมรมจักรยานจุฬาฯ

“วันอาทิตย์นี้ มาปั่นจักรยานกันนะ”

เช้าวันอาทิตย์ที่ 23 พฤศจิกายน 2557 กลุ่มจักรยานจำนวนหนึ่งรวมตัวกันบริเวณหน้าลานพระบรมรูปสองรัชกาล ภายในจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย บรรยากาศช่วงเช้า ผู้คนบางตา บางคนปั่นมาจากบ้าน บางคนเอาจักรยานส่วนตัวขึ้นท้ายรถมา บางคนมายืมจักรยานปันปั่น ที่โครงการฯ จัดเตรียมไว้ให้ … เช้านี้ จะต้องสนุกแน่ๆเลย

เราออกเดินทางจากบ้านตั้งแต่ ตีห้ากว่าๆ และเพราะบ้านค่อนข้างไกลจากจุฬาฯ บวกกับเส้นทางการปั่นจากบ้านไปถึงปลายทางนั้นทำได้ยาก เราเลยตัดสินใจจอดทาเคะไว้ที่จุฬาฯ (เหมือนทุกครั้ง) เรามาเจอทาเคะช่วงหกโมงนิดๆ ทั้งๆที่นัดทาเคะไว้ตอนหกโมง ถ้าทาเคะบ่นได้ คงจะต่อว่าที่มาสายไปเกือบครึ่งชั่วโมง เราปั่นออกจากที่จอดรถ ไปถึงจุดรวมพล สังเกตเห็นว่ามีเพื่อนๆ พี่ๆ และน้องๆ ใส่เสื้อสีชมพูมากันประมาณ 20 คนแล้ว เราคิดในใจเยอะดีจัง เยอะกว่าทริปที่แล้วแน่ๆ

โครงการที่เรามาปั่นวันนี้ ชื่อเต็มๆยาวๆ คือ “โครงการจุฬาฯ รวมใจปั่นจักรยานถวายพระพรในหลวง” จะเป็นการปั่นจักรยานจากจุฬาฯ ไปยังโรงพยาบาลศิริราช ถวายพระพรในหลวง และปั่นจักรยานกลับมาที่จุฬาฯ ระยะทางรวมประมาณ 18 กิโลเมตร การเดินทางครั้งนี้ ได้รับความร่วมมือจากหลายๆฝ่าย โดยมีน้องชมรมจักรยาน จุฬาฯ เป็นผู้รับผิดชอบจัดเส้นทางและกิจกรรม (เป็นกิจกรรมแรกๆของน้องเลยล่ะ)

เราได้รับหน้าที่ให้ล่วงหน้าไปเตรียมที่จอดรถจักรยานที่ศิริราช

ขาไป

เราตั้งใจจะปั่นทางเดียวกับทริป แต่เนื่องจากเส้นทางของทริปนี้จะต้องปั่นขึ้นสะพานปิ่นเกล้า และเราคิดว่าอาจจะอันตรายเกินไปสำหรับทาเคะ เลยตัดสินใจเปลี่ยนเป็นนั่งเรือข้ามฟากไปแทน

เราปั่นไปจนถึงสวนรมมณีนาถแล้วเลี้ยวเข้าซอยข้างสวน ก่อนไปกลับรถตรงเข้าเสาชิงช้า แล้วเลี้ยวเข้าถนนดินสอ ก่อนจะวิ่งไปออกถนนราชดำเนิน แล้วเลี้ยวเข้าธรรมศาสตร์ท่าพระจันทร์ ก่อนข้ามฟากจากท่าพระจันทร์ไปท่ารถไฟ

การปั่นจักรยานเช้าวันอาทิตย์ ไม่เคยทำให้เหงาเลย ตลอดทางมีกลุ่มจักรยาน หรือบางคนปั่นคนเดียว แวะทักกันเสมอๆ บางทีเราก็อยากทักคนอื่นก่อนบ้าง แต่หลายๆครั้งก็อายที่จะต้องคุยกับคนแปลกหน้าก่อน ><) เช้านี้ที่สนามหลวง มีจักรยานหลายคันเริ่มมาปั่นออกกำลังกายกันแล้ว ทั้งๆที่ยังไม่เจ็ดโมงเช้า ทุกคนดูมีความสุขกับกิจกรรมของเขา เราก็มีความสุข🙂

 

หลังจากเดินทางถึงศิริราช ก็ประสานกับพี่รปภ. (ขอบคุณพี่สมชายมากๆค่ะ) เพื่อจัดเตรียมที่จอดรถจักรยาน เช้านี้มีปัญหาเรื่องที่จอดจักรยานนิดหน่อย เพราะตอนแรกทราบจากเจ้าหน้าที่ว่าให้จอดบริเวณที่จอดรถของวัดอมรินทร์ แต่พอมาถึงหน้างาน พี่รปภ. ให้เข้ามาจอดบริเวณท่าศิริราช (หน้าตึกอำนวยการ) โดยบอกว่าตรงนี้พี่เขาดูแลได้ง่ายกว่า และใกล้กับจุดถวายพระพรมากกว่า เราตัดสินใจ (ร่วมกับน้องชมรมฯ) ในนาทีสุดท้ายว่า เราจะเปลี่ยนมาจอดด้านในกันนะ ให้น้องนำกลุ่มเข้ามาด้านในได้เลย และแจ้งรปภ.

แวบแรกที่เห็นหัวขบวนเข้าประตูศิริราชมา ทำให้อุ่นใจอย่างบอกไม่ถูก น้องๆมาถึงกันแล้ว และตามมาด้วยทีมผู้บริหาร และปิดท้ายด้วยน้องประธานชมรมจักรยานฯ เมื่อมากันครบพวกเราก็ร่วมถวายพระพรร่วมกัน

IMG_2504

หลังจากถ่ายรูปร่วมกัน นักปั่นก็พักทานขนม น้ำ และนั่งพักกันสักพัก ก่อนจะออกเดินทางกลับจุฬาฯ

การเดินทางขากลับ จะเป็นเส้นทางเดียวกับเส้นทางขามา แตกต่างกันนิดเดียวตรงที่เราจะตรงเข้าถนนบำรุงเมือง (ไม่ต้องอ้อมไปถนนหลวง)

ขากลับ

เมื่อทุกคนออกมาเตรียมจักรยานกัน เราก็ไปรับทาเคะ (ที่จอดอยู่อย่างเดียวดาย) และเตรียมปั่นกลับ ซึ่งแน่นอนว่า เป็นการปั่นไปจุฬาฯ ที่น่าตื่นเต้นที่สุด เพราะเราจะได้ขึ้น “สะพานปิ่นเกล้า” จากฝั่งธนบุรี

สะพานปิ่นเกล้า เป็นสะพานที่แทบทุกคนบอกว่าอย่าปั่นข้ามคนเดียว เพราะอันตราย อาจจะโดนรถเฉี่ยวได้ง่าย โดยเฉพาะการปั่นจากฝั่งธน ที่ต้องปั่นข้ามแยกอรุณอมรินทร์ แล้วชิดซ้ายขึ้นสะพาน เป็นเส้นทางที่น่ากลัวเลยทีเดียว

เราออกมาด้วยเกียร์ต่ำๆ ทาเคะในวันนี้ไม่ค่อยแข็งแรง (ถึงแม้ว่าเบรกจะซ่อมมาแล้ว แต่ยังไม่ได้เปลี่ยนใหม่ให้มีประสิทธิภาพดีพอจะปั่นเร็วๆได้) เราปั่นรั้งท้ายออกมา ก่อนจะแซงไปอยู่ตรงช่วงกลางของขบวน เราที่ปั่นยังไม่แข็งเท่าไหร่ พยายามดูคนข้างหน้า ที่คอยให้สัญญานบอกขบวนให้ชิดซ้าย และคอยกันรถให้เป็นตัวอย่าง เผื่ออีกหน่อยปั่นเก่งกว่านี้ ก็อยากจะช่วยคนอื่นได้บ้าง ^^

เมื่อปั่นลงสะพานอรุณอมรินทร์ลงมาแล้วก็ต้องชิดขวา (ถนนสามสี่เลน เริ่มเป็นอุปสรรคในการปั่นไม่มากก็น้อย) ตรงช่วงนี้ขบวนขาดนิดหน่อย ก่อนจะมาสมทบกันครบตรงแยกอรุณอมรินทร์ พอเลี้ยวขวาแล้วก็ชิดซ้ายเตรียมขึ้นสะพานปิ่นเกล้า ทาเคะเปลี่ยนเป็นเกียร์ 1 (เคยมีเพื่อนแนะนำตอนปั่น a day bike fest ว่าให้ปรับเป็นเกียร์ที่เบาที่สุดไปเลย) แล้วทาเคะก็เลาะริมขวาสุดของเลนซ้ายขึ้นไป เราชะลอทาเคะลงเมื่อใกล้ถึงจุดสูงสุดของสะพาน และไม่ลืมที่จะเปลี่ยนเกียร์กลับเป็นเกียร์ปกติ เราตั้งใจจะปล่อยให้ทาเคะไหลลงมาแบบไม่เบรก แต่ก็กระซิบทาเคะเบาๆว่า อย่าเร็วกว่า 28 กม./ชม. นะ กลัวทาเคะส่าย

ทาเคะลงมาด้วยความเร็วเกือบ 38 กม./ชม. ทาเคะส่าย เรามีความสุข ทาเคะเองก็น่าจะมีความสุข เป็นสะพานที่เราชอบที่สุดสะพานนึง

หลังจากนั้นอีกประมาณ ครึ่งชั่วโมง จักรยานทั้งหมดก็เลี้ยวเข้าประตูจุฬาฯ และหยุดลง… จบลงอีกทริปแล้ว

ทาเคะนอนนิ่งอยู่ข้างๆจักรยานน้องชมรมจักรยานฯ ทาเคะยิ้ม เรารู้สึกได้ เรายิ้ม เรามีความสุข

ขอบคุณ

– โรงพยาบาลศิริราช

– น้องเบล ประธานชมรมจักรยานฯ (:

– โครงการปันปั่น สำหรับให้ยืมจักรยาน

– กองบังคับการตำรวจนครบาล 6

– I’m Park สำหรับน้ำดื่ม

– พี่ๆกองกิจการนิสิต (ฮือออออออ)

– ทาเคะ จักรยานที่น่ารักที่สุดในโลก ><

– เจ้าของทาเคะ สำหรับจักรยาน

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s