[Kuk’s Diary] พาทาเคะไปสอบ ทาเคะพาไปสอบ

เช้าวันเสาร์

นาฬิกาปลุกตอนตีห้าครึ่ง (กดปิด หัวทิ่มลงกับหมอน)

นาฬิกาปลุกตอนตีห้าสี่สิบห้า (กดปิด เดินมาหัวทิ่มที่โซฟา)

นาฬิกา… หกโมงเช้าแล้ว ร่างกายยังงัวเงียแต่ต้องลุกแล้ว

วันนี้มีสอบช่วง 8 โมงถึง 11 โมง ที่มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลกรุงเทพ

หลังจากลองวาดแผนที่ใน google map เรียบร้อยแล้ว ก็ทราบข้อมูลเบื้องต้นว่า ระยะทางที่ต้องปั่นไปอยู่ที่ประมาณ 5.4 กิโลเมตร

ถ้าไม่หลงทาเคะคงใช้เวลาไม่เกิน 20 นาที

เส้นทางที่เลือก อาจจะดูอ้อมไปนิดนึง แต่เป็นเส้นทางที่เคยปั่นผ่านครั้งนึง (เมื่อเดือนก่อน) และเคยนั่งรถผ่าน(เมื่ออาทิตย์ที่แล้ว)

ทางขาไป ปั่นไม่ยากมาก (มั้ง) แต่กังวลตอนข้ามแยกวิทยุนิดหน่อย ตอนแรกวางแผนจะจูงข้าม หรือไม่ก็จูงลง mrt เพื่อความปลอดภัย แต่สุดท้ายก็ปั่นข้ามแยกเอา

 

เราเดินทางถึงจุฬาฯ ประมาณ 7.30 น. กว่าจะไปรับทาเคะ ก็เกือบ 7.45 น. เช้านี้รถเมล์ทำเวลาไม่ดีเอาซะเลย

เราปั่นออกจากจุฬาฯ เข้าถนนพญาไทตามที่วางแผน แล้วเลี้ยวซ้ายตรงจามจุรีสแควร์ เราปั่นตรงไปเรื่อยๆ พอถึงแยกแรก (เลี้ยวเข้าอังรีดูนัง) ก็โดนรถเบียดซ้าย ทำให้ต้องเลี้ยวซ้ายก่อนไปกลับรถกลับเข้าถนนเส้นเดิม ตรงนี้น่ากลัวมาก ตอนแรกเรางงเลนว่าเลนไหนตรงเลนไหนเลี้ยว (ปกติเราจะต้องมองป้ายไกลๆก่อนเร่งเข้าเลนที่ต้องไป) พอเราจะเข้าเลนที่สองเพื่อจะตรง มีรถเลนขวาเบียดซ้ายเข้ามา ตอนนั้น ไม่่รู้ว่าทาเคะหรือเราตกใจมากกว่ากัน แต่ก็ต้องไหลตามรถคันนั้นออกซ้ายไปด้วย

พอกลับมาสู่ถนนเส้นเดิมได้ ก็ปั่นชิดซ้าย ตรงไปถึงแยกวิทยุ (เลี้ยวขวาได้ 2 เลน) แล้วก็เลี้ยวขวาเข้าสาธรใต้ ถนนเส้นนี้มีเลนจักรยานนะ แต่…ที่เส้นนี้เองที่เราโดนแท๊กซีปาดหน้ารับผู้โดยสารหลายครั้ง ทำให้ต้องระมัดระวังกว่าเดิม

ทาเคะปั่นเข้าซอยไปตามทางที่คิดไว้ (แอบดู google streetviewมาก่อนแล้ว) ไม่นานก็ถึงมหาลัย จอดถามรปภ. ว่าจอดจักรยานไว้ตรงไหนได้บ้าง รปภ. เลยให้ล็อกไว้กับรั้วเหล็กหลังป้อม พี่เขาบอกว่าจะดูให้ (ขอบคุณพี่รปภ. นะคะ)

 

ขาไปทาเคะปั่นไป 15 นาที ความเร็วเฉลี่ยของทาเคะดีขึ้นเรื่อยๆ เรารู้สึกเหมือนเข้ากับทาเคะได้มากขึ้นทุกครั้งทึ่ปั่น

ขากลับ ตื่นเต้นกว่าขามา เราไม่ได้วางแผนเส้นทางขากลับไว้ คิดแค่ว่า ปั่นตามทางเดิมที่มาก็คงได้ แต่… ทางขากลับปั่นยากมากๆ เริ่มจากพอปั่นออกจากซอยมาถึงถนนใหญ่ ต้องชิดขวาเพื่อกลับรถ (การปั่นข้ามถนนสี่เลนที่มองหาไฟแดงไม่เจอ ไม่ใช่เรื่องสนุก) พอดีได้จังหวะที่รถสองแถวออกจากซอยแล้วออกขวาเหมือนกัน เลยอาศัยให้พี่เขากันรถให้ พอกลับรถมาวิ่งเข้าซ้าย เลี้ยวซ้ายกลับมาถนนเส้นเดิม ปรากฏว่าฝั่งขากลับ ทางแยกปั่นยากขึ้นกว่าขามา เพราะเลนเลี้ยวซ้ายส่วนใหญ่จะกินสองเลนซ้าย แถมรถเมล์ก็วิ่งเร็วในช่องกลาง (พี่ๆไม่รับผู้โดยสารกันหรือคะ แง้) เราเลาะไปเรื่อยๆ จนกลับมาถึงจุฬาฯ ได้ ระหว่างทางมีเสียงบีบแตรไล่บ่อยๆ ทั้งๆที่เราคิด(เอง)ว่า ก็ปั่นเร็วและปั่นถูกเลนแล้วนะ 5555

 

พาทาเคะกลับไปส่งที่จอด มีแอบเเย่งที่จอดจักรยานกับจักรยานพับอีกคันนึงด้วย เพราะมีเหลือช่องเดียว ^^”)

 

วันนี้ เป็นครั้งแรกที่ปั่นจักรยานไปสอบ เดินทางง่ายและเร็วกว่าเพื่อนๆหลายคน ชอบโมเม้นที่ไม่ต้องไปรอรถเมล์

ทาเคะได้ลองเปลี่ยนเส้นทางบ้าง แต่วันนี้ต้องไปโดนปาดหน้าหลายครั้ง คงจะมีสีสันในการปั่นขึ้นหน่อย (ไม่ต้องบ่อยนะ เค้ากลัว)

แต่วันนี้ตอนสอบเหงื่อชุ่มตัวเลย เพราะไปถึงจวนเวลา กว่าจะเปลี่ยนชุด กว่าจะขึ้นไปถึงห้องสอบ ขาสั่นหมดเลย 5555

ชอบจัง รู้สึกร่างกายได้ออกแรงทำอะไรหลายๆอย่างในวันเดียวกัน

 

พรุ่งนี้ ถ้าไม่ขี้เกียจจะอัพอีกโพสนึง เพราะเป็นวันสำคัญของทาเคะ แต่ถ้าขี้เกียจก็ไว้ก่อนละกันเนอะ ^^)

ขอให้ทุกคนสนุกกับการปั่นจักรยานค่ะ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s