[Kuk’s diary] ทาเคะมารถไฟ

เมื่อสองอาทิตย์ก่อน เราพาทาเคะกลับมานอนที่บ้าน

การปั่นจักรยานจากจุฬาฯ มาแจ้งวัฒนะ น่าจะเข้าข่ายน่ากลัวมากกว่าสนุกไปนิดหน่อย บวกกับวันเสาร์นี้ จะไปปั่นจักรยานช่วงเช้า (ทาเคะไม่มีไฟท้าย ทำให้ปั่นตอนเช้ามืดไม่ได้) เราเลยตัดสินใจพาทาเคะกลับมาจุฬาฯ ด้วยรถไฟฟ้า

การเดินทางเริ่มต้นง่ายๆด้วยการอุ้มทาเคะนอนไปกับรถกระบะของพ่อ และอ้อนให้พ่อพาไปส่งบีทีเอสสถานีไหนก็ได้ที่พ่อขับผ่าน

พ่อพาเราไปหย่อนที่สถานี วุฒากาศ เอาทาเคะขึ้นบันไดไปกางตรงทางเข้าสถานี แล้วแจ้งรปภ. ว่ามีจักรยาน ก่อนจะพาทาเคะผ่านประตูเข้าไป

ตอนแรกจะเอาทาเคะขึ้นบันไดเลื่อน แต่คนที่ใช้บริการรถไฟฟ้าเช้าวันหยุดค่อนข้างเยอะ เราเลยตัดสินใจยกทาเคะขึ้นทางบันได ตอนนี้เราอุ้มทาเคะเก่งขึ้นแล้วนะ🙂

พอขึ้นไปยืนรอรถไฟฟ้า จำได้ว่าเคยอ่านผ่านๆในเว็บไซด์ว่าควรจะไปทางหัวขบวน เลยพาทาเคะไปรอตรงทางเข้าของหัวขบวน และหวังว่าในรถไฟฟ้าขบวนที่จะไปนั้น หัวขบวนจะมีที่ว่างให้ทาเคะไปด้วย

แล้วรถไฟฟ้าก็เทียบสถานี

ประตูเปิดออก เราเข็นทาเคะเข้าไปยืนด้านใน เอาทาเคะพิงเราเอาไว้ แล้วเราก็พิงผนังรถไฟไว้ ขยับทาเคะให้ใช้ที่น้อยที่สุด

พอจัดแจงทาเคะเสร็จเราเพิ่งเห็นสายตาคนบนรถไฟฟ้าไม่น้อยเลยที่มองมาที่ทาเคะและเรา เราไม่ค่อยแน่ใจกับสายตาที่มองมาที่จักรยานคันน้อยสักเท่าไหร่ เขาจะคิดว่าเจ้าตัวเล็กเกะกะหรือเปล่า หรือจะคิดว่าทาเคะน่ารัก หรือจะคิดว่าทำไมต้องเอาขึ้นมาบนรถไฟฟ้า เรารู้ว่าหลายๆคนไม่ได้มองจักรยานในด้านบวก อันนั้น เราต้องยอมรับ

เรายิ่งกังวลกับทาเคะที่ขยับไปมาตามรถไฟฟ้า เรากลัวจะไปกระแทกโดนใครเข้าแล้วจะเกิดปัญหา เราเลยตัดสินใจมองออกไปที่หน้าต่างของรถไฟฟ้า สมมติเอาว่าท้องฟ้ากำลังคุยกับเรา

รถไฟฟ้าทำเวลาได้ดีในเช้าวันนี้ เราถึงสถานีสยามเร็วกว่าเวลาที่คิดเอาไว้

ยังดีที่เราได้ที่จอดฝั่งขวา พอถึงสถานีสยาม ประตูเปิดตรงหน้าทาเคะพอดี เราพาทาเคะออกมาจากขบวนรถไฟ เดินลงไปตามทางปกติที่มาทำงาน ภารกิจที่เหลือคือ พาทาเคะไปฝากเอาไว้

การยกทาเคะที่กลายเป็นเรื่องปกตินั้น ทำให้การเดินทางของเรากับทาเคะเป็นไปอย่างรวดเร็วและง่ายขึ้น เรายกทาเคะลงมาตรงหน้า Digital gateway ก่อนปั่นไปออกถนนพญาไทแล้วปั่นไปจอดตามแผน

วันนี้เราปรับเบาะทาเคะสูงกว่าปกติ แต่ก็ทำให้ปั่นง่ายขึ้นเยอะ ทาเคะมักอยู่ที่เกียร์ 5 และเบาะอยู่ในระดับขอบกางเกงของเรา พอปรับเบาะสูงขึ้นมาอีกนิด (เหยียดขาสุดพอดี) เราปั่นได้เร็วขึ้นเยอะเลย (อันนี้ไม่แน่ใจว่าใช่ข้อดีหรือเปล่า) รวมๆ วันนี้ปั่นไปแค่ 6 นาที กับระยะทางแค่ไม่กี่กิโลเมตร พอล็อกทาเคะเข้ากับที่จอดเรียบร้อย เช็คความเรียบร้อยนิดหน่อย เราก็ออกมา

 

ออกมาได้ไม่นาน …

“คิดถึงทาเคะ”

แว่วดังเข้ามาในความรู้สึก

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s