อดีต ปัจจุบัน อนาคต

เมื่อวาน.

โลกเป็นสีชมพู แรกรักทุกท่าทีกิริยาล้วนน่ารัก ทุกครั้งที่พบกัน รอยยิ้ม ไออุ่น อ้อมกอด ท่าทีและบทสนทนาดูน่ารัก ดูน่าสนใจ น่าทะนุถนอม รอยยิ้มที่เกิดขึ้น ความรักที่ค่อยๆผลิบาน เราพร่ำบอกว่า เรารักกัน เราต่างมองกันว่า ไม่มีทางใดที่เราจะแยกจากกัน

วันนี้.

เรางอแง เรามองว่าอีกฝ่ายไม่ยอมรับ ไม่สนใจ ไม่มีความรู้สึกเดียวกันกับที่เคยมีมา เราแก้ปัญหาสิ่งที่เกิดขึ้นไม่ได้ และต่างคิดว่าปัญหาเล็กๆเหล่านั้น เป็นปัญหาที่ใหญ่ ความรักที่ผลิบานเริ่มหยุดชะงัก ราวกับต้นไม้ที่ดื้อต่อการใส่ปุ๋ย ราวกับดอกไม้ที่แคระแกรนบิดเบี้ยวไร้ความสวยงาม เราเงียบและผละตัวออกห่างจากกันและกัน เราไม่มีคำอำลา หวังเพียงให้การลาจากครั้งนี้ไม่มีแม้เสียงสะอื้นของน้ำตา ท้ายสุดแล้วสมองสั่งให้เราโบกมืออำลากันไป

พรุ่งนี้.

ความเหงา ความเดียวดาย ความเงียบงัน ครึ่งหนึ่งที่หายไป ครึ่งหนึ่งของหัวใจ ครึ่งหนึ่งของชีวิต ครึ่งหนึ่งของรอยยิ้ม เราก้าวผ่านวันคืนที่ยากเย็นเงียบๆ เรารู้สึกเหงา แต่เราหวังว่าทุกอย่างจะดีขึ้น น่าแปลกใจที่เราต่างไม่มองใครคนใหม่ เราต่างนิ่งเงียบให้ความรัก เรามองเห็นแต่ภาพสะท้อนของกันและกันในวันคืนที่ผ่านมา เรามีน้ำตาให้ความเหงา บ่อยครั้งที่เรากระซิบชื่อกันและกัน

ไม่ว่าจะอดีต ปัจจุบัน หรือ อนาคต คุณจะเป็นเพียงคนเดียวที่ฉันรอ.

แด่ ความรักรูปร่างกลม

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s