กาลครั้งหนึ่งเมื่อไม่นานสักเท่าไหร่

กาลครั้งหนึ่งเมื่อไม่นานสักเท่าไหร่

มีแม่มด ชาวบ้าน และกบฏ
แม่มดเป็นผู้ขีดเขียนกฏของหมู่บ้าน ด้วยคิดว่า ตนเองเป็นผู้ครองเมือง เมื่อกฏใดเกณฑ์ใดไม่น่าพอใจ แม่มดจะใช้กำลังที่เหนือกว่ากดดันให้ชาวบ้านยอมรับและเปลี่ยนแปลงตามความพอใจของตน
ชาวบ้านหลายคนเติบโตมาในสังคมนั้น เขาเรียนรู้ว่า การอยู่รอดในหมู่บ้าน คือ การไม่ขัดแข้งขัดขาแม่มด และถ้าทำได้พวกเขาควรเชิดชูแม่มด โดยกล่าว เอาใจแม่มดว่า “นางฟ้า”

แม่มด อาจเพียงต้องการบอกตัวเองเป็นนางฟ้า แม้ว่าสิ่งนั้นมาในคราบสีขาวขุ่น เพราะสีขาวกับสีดำที่ผสมกัน ทำให้สีที่ออกมาประจักษ์ต่อคนทั้งมวลว่า เขาไม่ใช่สีขาว เขาอาจยกยอความเป็นสีขาวของตน เขาอาจยกยอความรู้สึกที่ได้เป็นนางฟ้า
ในความเป็นจริงแล้วนั้น เราชอบหลอกตัวเอง และมีความสุขที่ได้หลอกตัวเอง และหลายๆครั้งที่ เรารู้สึกดีที่มีคนช่วยกันโหมหลอกว่า ตัวตนเราเป็นอะไร อย่างไร

นานวันต่อมา มีชาวบ้านกลุ่มใหม่เข้ามา แม่มดไม่เรียกคนเหล่านี้ว่าชาวบ้าน จนกว่าพวกเขาเหล่านั้นจะสามารถยอมรับ และทำตามกฏอันยิ่งใหญ่ที่แม่มดขีดไว้ อย่างไม่มีเงื่อนไข
แต่เพราะชาวบ้านกลุ่มนี้มีความแตกต่าง เขาไม่คุ้นเคยกับสิ่งที่กำลังเป็นไปอย่างขัดไม่ได้ของหม่บ้าน เขาตั้งคำถาม เขาสะท้อนสิ่งต่างๆออกมา จากภายใน

เขาถูกเรียกว่า “กบฏ”

เขาเป็นกบฏต่อความคิดเดิม เขาเป็นกบฏต่อความเชื่อเดิม เขาไม่ยอมรับสิ่งที่เขารู้สึกว่าไม่ใช่ เขาเป็นกบฏต่อแม่มดและกฎเกณฑ์เหล่านั้น
หากแต่ เขาไม่แสดงท่าที หากแต่เขามีกลุ่มก้อนที่เล็กน้อยจนแม่มดเห็นว่า ไม่มีความจำเป็นที่จะต้องกำจัดไป แม่มดทำได้เพียงแค่สะท้อนต่อว่าผ่านประกาศ หลายครั้งที่ประกาศเสียงดังทั้งหมู่บ้านให้ระมัดระวังกบฏกลุ่มใหม่ แม่มดเกลียดการถูกละเลย แม่มดชอบที่จะอยู่ท่ามกลางเสียงชื่นชม

กบฏไม่มีเสียงชื่นชม กบฏมีแต่เสียงสะท้อนแสนเงียบ หลายครั้งแม่มดได้ยินเสียงหัวใจของตัวเอง

หากแต่แม่มดไม่เคยมองเห็นเสียงหัวเราะราวกับแม่มดในหัวใจ เขาได้ยินเพียงความสดใส ความน่ารักของเสี้ยวคำชื่นชมสรรเสริญ

วันหนึ่งแม่มดได้รับคำถามจากชาวบ้าน
“ท่านรู้สึกอย่างไรกับการนั่งอยู่บนหอคอยงาช้าง”
“ฉันรู้สึกดี ฉันมีเสียงสรรเสริญ ฉันรักในอำนาจ”
“หากไม่มีเสียงเหล่านั้นเล่า”
“ไม่มีทางเสียหรอก ทุกคนรักในสีขาว ฉันเป็นสีขาว”
“หากท่านไม่ใช่สีขาวเล่า”
“ฉันเป็นสีขาว ฉันมั่นใจ”
“ท่านเป็นสีขาวเพราะท่านตาบอดสี ทุกคนล้วนเห็นท่านเป็นสีเทา สีเทาที่ผสมระหว่างสีดำขุ่น กับสีขาวที่ใสแต่ไม่สะอาด”
“เธอไม่มีสิทธิ์จะมาพูดแบบนี้ เธอนั่นสิตาบอดสี ใครๆต่างบอกว่าฉันเป็นสีขาว”
“น่าสงสารที่ท่านไม่ได้อยู่กับคนที่พูดความจริง อ่อ หรืออย่างน้อยพวกเขาก็พูดความจริงสักเสี้ยวหนึ่ง”
“ออกไป เธอกำลังทำให้ความขาวใสของฉันสั่นคลอน”
“ความขาวที่แท้จริงไม่สามารถสั่นคลอนได้หรอก มีแต่ความขาวปลอมๆ ที่ท่านหลอกตัวเองเท่านั้นแหละ ที่ทำให้ท่านล้มลงได้”
“ฉันมีคนของฉัน”
“คนที่ไม่ได้จริงใจกับท่านงั้นหรือ หากฉันมีคนแบบนั้นอยู่ข้างกาย คนที่ไม่กล้าแม้จะพูดเกี่ยวกับตัวของฉันตามความเป็นจริง ฉันขออยู่อย่างโดดเดี่ยวเสียดีกว่า”
“เธอมันพวกนอกคอก พวกกบฏ ออกไปเสีย ที่นี่ไม่ใช่ที่ของเธอ ที่นี่ไม่รับคนแบบเธอหรอก”
“ฉันไม่ได้เข้ามาเพื่อท้าทายอำนาจท่าน ฉันกำลังหาทางออกจากหมู่บ้าน ฉันแค่อยากจะเตือนทิฐิในใจ อคติในใจท่านเท่านั้นแหละ ฉันสัญญา เมื่อใดที่ฉันหาทางออกจากเมืองนี้ได้ ฉันจะไปโดยไม่ทิ้งอะไรไว้ แม้เสียงกระซิบ”
“ฉันหวังว่าวันนั้นจะมาถึงในเร็ววัน ฉันเกลียดกบฏแบบบเธอ”
“ฉันยอมโดนเกลียด ดีกว่าเป็นชาวบ้านที่ต้องรอน้ำดื่มจากท่าน ฉันดับกระหายได้ด้วยตัวฉันเอง”
“เธอดีเด่นมาจากไหน ที่จะมาท้าทายอำนาจของฉัน”
“ฉันไม่ใช่คนดี ฉันไม่ใช่คนเด่น หลายครั้งฉันมีอคติ หลายครั้งฉันโดนต่อว่า หลายครั้งฉันได้รับคำชื่นชม แต่ฉันเชื่อมั่นในชีวิตที่ไม่สมบูรณ์ คนที่ไม่สมบูรณ์เท่านั้นแหละที่จะเติบโต และฉันรับไม่ได้ที่เมืองนี้กำลังจะกลายเป็นซากปรับหักพัง อมอุดมคติว่าจะเฟื่องฟูเพียงเพราะมีแม่มดปลอมตัวเป็นนางฟ้ามาหลอกพวกเขา ฉันยอมไม่ได้ที่ท่านจะมาทำลายสิ่งที่เคยสวยงาม และหากเป็นฉัน ฉันจะต่อสู้”
“เธอไม่มีอำนาจหรอก เธอไม่มีทางขึ้นมาทำอะไรแบบที่เธอพูด เพราะความสมบูรณ์แท้จริงนั้นอยู่ที่ฉัน เพียงสีหน้าของฉัน ก็ทำให้ชาวเมืองยกน้ำยกท่ามาขอขมาได้แล้ว”
“ปกครองด้วยความหวาดกลัว แล้วสักวันหนึ่งท่านจะหวาดกลัวตัวท่านเอง ท่านแม่มด”

กบฏกล่าวทิ้งท้าย

แม่มดโกรธ เขาเกรี้ยวกราด แต่เขาไม่สามารถจะทำอะไรได้ เขาเผาตัวเอง สีเทานั้นเริ่มกลายเป็นสีเทาเข้ม ช่างน่าสงสารที่แม่มดนั้นเปลี่ยนสีเพียงเพราะบทสนทนาเพียงสั้นๆ อาจเพราะความเปราะบางในหัวใจของเขา อาจเพราะในความเป็นจริงแล้ว เขาไม่มีอะไรยึดเป็นหลัก เป็นสิ่งที่เชื่อมั่น นอกจาก เสียงชาวบ้านที่สรรเสริญด้วยความจอมปลอม

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า อย่าเขียนอะไรยาวๆ เพราะจะงงและจบไม่ลงเอง

โพสต์ครั้งแรกวันที่ 15 มิถุนายน 2558  ที่ https://www.facebook.com/kooktfc/posts/1093395287354831

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s