ทำได้เท่านี้แหละ

คุณเคยส่งเพลงหนึ่งที่อัดมาจากการแสดงดนตรีเล็กๆในสถานที่เที่ยวกลางคืนที่โปรดของคุณ
คุณส่งมาให้พร้อมข้อความที่ว่า “เธอรู้สึกอย่างไรก็ไม่รู้ แต่เรารู้สึกเหมือนกับเพลงนี้”
เพลงนั้น เป็นเพลงที่บรรยายถึงความรักของคนสองคนที่มีมาในช่วงเวลาหนึ่ง ไม่ลึกซึ้งกินใจสักเท่าไหร่ แต่ท้ายสุดแล้ว ทั้งสองคนจำเป็นจะต้องเลิกรากันไป เพราะ “ไม่อยากทำร้ายกันและกัน”

วันนั้นเราร้องไห้ เฝ้าถามว่า ทำไมความรักที่มีแก่กันถึงเป็นเรื่องการทำร้ายกัน ทำไมความรักถึงไม่ใช่เรื่องราวแสนน่ารัก ทำไมความรักจึงเป็นต้นเหตุให้เกิดการเลิกรา

คุณไม่มีคำตอบให้คำถามเหล่านี้

เรายังฟังเพลงนั้นอยู่ และมีอาการซึมๆทุกครั้งที่ท่อนนั้นดังขึ้น หน้าของคุณลอยเข้ามาราวกับว่าเพลงนั้น มีชื่อคุณสลักเป็นชื่อเพลง

คุณอยากให้เราเข้มแข็ง อยากให้เราทำใจ

เราทำได้ . . .

ทำได้เท่านี้แหละ

 

โพสต์วันที่ 26 เมษายน 2558

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s