แด่ ความน่ารักและความไม่น่ารักที่น่ารักที่สุด

เล่าหน่อย
เรื่องเริ่มต้นจากคนสองคนที่บังเอิญมองเห็นความน่ารักของกันและกัน
วันหนึ่ง ทั้งสองคนตกลงกันว่า …
เราจะแบ่งความน่ารักที่มีให้กันและกัน ทั้งในวันธรรมดาที่แสนจะธรรมดา และวันธรรมดาที่บังเอิญเป็นวันพิเศษ
เราจะคอยกล่อมความไม่น่ารักของกัน ให้กลายเป็นความน่ารัก
เราจะอยู่ข้างข้างกันในวันที่อีกคนทำตัวไม่น่ารัก และทำให้อีกคนมีรอยยิ้มที่น่ารัก

แต่ในความเป็นจริงแล้ว ในโลกนี้ มีความไม่น่ารักปนอยู่ ความไม่น่ารักเหล่านั้นเป็นตัวกระตุ้นชั้นดีที่ทำให้อีกคนเริ่ม “ไม่น่ารัก”
เราเริ่มเห็นว่าอีกฝ่ายไม่น่ารัก (ในแบบที่เราคิด)
เราเริ่มมองเห็นแต่ความไม่น่ารักเหล่านั้นซ้ำแล้วซ้ำอีก
เราเริ่มเรียกร้องให้อีกฝ่ายทำตัวให้น่ารัก ทั้งทั้งที่เราลืมไปว่าเราเองก็ทำตัวไม่น่ารัก
เราปฏิเสธความน่ารักของกันและกัน เพราะกรอบความไม่น่ารักเข้ามาบังหัวใจ

วันนี้ เราอาจจะคิดว่าความน่ารักและความไม่น่ารักกำลังต่อสู้กันอยู่ แต่ในความเป็นจริงแล้ว เราเองตังหากที่กำลังต่อสู้กับหัวใจของเราที่บังเอิญเปลี่ยนไป เราเองตังหากที่กำลังต่อสู้กับความไม่น่ารักของตัวเราเอง

เรายิ้มและร้องไห้ให้ความน่ารักและไม่น่ารักของกันและกันมานาน ถึงแม้ความน่ารักจะทำให้ร้องไห้ได้ไม่บ่อยเท่าความไม่น่ารัก แต่ความน่ารักของคุณทำให้คนแบบเราร้องไห้ได้ทุกครั้ง…

แด่ ความน่ารักและความไม่น่ารักที่น่ารักที่สุด

ปล. ขอบคุณความน่ารักของคำว่า “กุ๊ก ครับ”

 

โพสต์วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2558

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s