แด่ ความรักที่มีคุณเป็นดวงดาวและมีเราเป็นท้องฟ้า

อีกไม่ถึงหนึ่งชั่วโมง เราจะเข้าสู่วันที่ 15 (อีกแล้ว)
วันที่ 15 เป็นวันสำคัญสำหรับเรามาตลอด 49 เดือน แต่จะเป็นวันธรรมดาในเดือนที่ 50 นี้ เพราะความสำคัญเหล่านั้น ได้กลายร่างเป็น ความทรงจำไปเสียแล้วล่ะ

คนเราจะมีวันสำคัญที่นับวันให้ถึงสักกี่วัน และใช่แหละ วันที่เราบอกรักกันครั้งแรกมักจะเป็นวันที่สำคัญเสมอ เอาเป็นว่า เรายังจำโทรศัพท์สายที่โทรข้ามวันข้ามคืนในวันนั้นได้ดีละกัน และเราก็หวังว่าคุณจะไม่ลืมเรื่องราวเหล่านั้นไปจนหมดสิ้น

วันนี้ เราผิดหรือเปล่าก็ไม่รู้ที่เราไม่ได้ “รอ” คุณอยู่ที่เดิม อาจจะเป็นเรื่องซับซ้อน หรืออาจจะเป็นเรื่องธรรมดา ของสิ่งที่เรียกว่า ความรักก็ได้ แต่เราก็ทำได้เท่านี้แหละ เราพยายามแล้ว พยายามแบบที่คุณพยายามน่ะ แต่เรื่องราวการพยายามและความต้องการที่นิยามต่างกันมากมายขนาดนี้ ก็คงทำให้เราได้รู้เพียงว่า หลายๆ ครั้ง ความพยายามไม่ได้เป็นคำตอบของทุกอย่าง

เรายังหวังว่าสักวันหนึ่ง เราจะได้กลับมานั่งคุยเรื่องราวที่เรามักจะหัวเราะกันได้อย่างง่ายดาย ใช่แหละ คุณเป็นคนที่เข้าใจในสิ่งที่เราพูดได้ที่ดีที่สุดคนนึง เราผ่านเรื่องราวที่น่ารัก และเรื่องราวที่เต็มไปด้วยน้ำตามาเยอะแยะเลยล่ะ

นี่คงจะเป็น ความทรงจำที่ถูกถ่ายทอดออกมาเป็นครั้งท้ายๆแล้วเนอะ เราคงไม่ยืนรอให้คุณกลับมา เราก็จะเดินต่อไป แบบที่คุณเดิน เราจะยังยิ้มให้คุณในวันที่คุณยิ้ม และเราจะยังเป็นห่วงคุณในวันที่คุณร้องไห้ เพราะความรักที่มี คงไม่ถูกนิยามอีกต่อไปแล้ว

แด่ ความรักที่มีคุณเป็นดวงดาวและมีเราเป็นท้องฟ้า

โพสต์วันที่ 14 พฤษภาคม 2558

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s