Lost Stars

“Take my hand let’s see where we wake up tomorrow
Best laid plans sometimes are just a one night stand.” – Lost stars, ost. Begin Again

คุณคิดว่า เราจะสามารถหลงรักคนในบทเพลงได้หรือเปล่า คนที่เราไม่เคยแม้จะพบเจอ สัมผัส หรือแม้แต่ได้ยินเสียงของเขา คนที่ในครั้งหนึ่ง เป็นเพียงตัวอักษร เมโลดี้ดนตรี รูปภาพอาหารมื้อหลัก ร้านหนังสือร้านโปรด. . . คุณอาจไม่เคยคิดฝันว่า คนแปลกหน้าในบทเพลงจะกลับกลายเป็นคนพิเศษในชีวิตจริง. . .

การพบเจอของดวงดาวที่หลงทางที่ถูกพัดพาจากละอองของฝุ่นผงในอากาศ ต่างคนต่างที่มา ต่างหัวใจต่างความฝัน เมื่อดวงดาวขยับเข้าใกล้กัน ความสวยงาม ความตื่นตาก็เกิดขึ้น

เมื่อไม่เกินเวลาหนึ่งเดือนที่ผ่านมา มีปรากฏการณ์ดาวพฤหัสขยับใกล้ดาวศุกร์ หรือ ดาวศุกร์ขยับเข้าใกล้ดาวพฤหัส หรือ ดาวทั้งสองขยับตัวเข้าหากัน มีแรงดึงดูดกันและกัน แต่ในแรงดึงดูดนั้น ก็มีแรงผลักต่อกันซ่อนอยู่

จินตนาการของผู้พบเห็นนั้น เกิดขึ้นในหลายทิศหลายทาง นักเขียนมองเห็นบทกวี นักดาราศาสตร์มองเห็นวงโคจร นักเดามองเห็นโชคชะตา นักรักมองเห็นคนรัก ส่วนเรา มองเห็นเป็นเธอ

ความรักที่เกิดขึ้นระหว่างดวงดาวทั้งสอง อาจเป็นความรักของดวงดาวเพียงดวงเดียวที่บังเอิญมีแรงดึงดูดเพียงพอจะให้ดาวอีกดวงอยู่ข้างกัน อย่างน้อยก็ในช่วงการโคจรหนึ่ง หากเราเป็นดาวพฤหัส  คุณก็คงเป็นดาวศุกร์ เราคิดเอาเองว่าดาวพฤหัสมีแรงดึงดูดที่มากกว่าดาวศุกร์ เรามีความรักที่พยายามดึงดูดความน่ารักของดาวศุกร์เอาไว้ ดาวพฤหัสแอบรัก. . .

ดาวศุกร์ เป็นดวงดาวน่ารักแต่แรกเริ่ม แค่คิดว่า เป็นชื่อของวันศุกร์ วันสุดท้ายของการทำงานของสัปดาห์ มนุษย์เงินเดือนแบบเราเราก็ยิ้มแก้มปริกันแล้ว ยิ่งเป็นวันศุกร์สิ้นเดือนแล้วละก็ ร้านรวงและถนนหนทางต่างแน่นไปด้วยความสุข เสียงหัวเราะ ดาวศุกร์เป็นตัวแทนของความสุข เพราะเขาเป็นดวงดาวแห่งความสนุกสนาน มีชีวิตชีวา หากมีดวงตา ดวงตาของเขาย่อมส่องประกายเป็นแน่

เพียงไม่นานที่ดาวทั้งสองได้พบกัน ใกล้ชิดกัน ดาวทั้งสองรู้ว่าสักวันต้องโคจรห่างกันไกล การจากลาทำให้เกิดความกังวลบ้างหรือเปล่า การพลัดพรากทำให้การรอคอยเป็นเรื่องที่ทรมานบ้างหรือไม่ ดวงดาวไม่เคยเปล่งเสียงถามเรื่องเหล่านี้ต่อกัน ดวงดาวเพียงเก็บเรื่องราวเหล่านี้ไว้ ภาวนาว่าสักวันการโคจรของเราจะเคลื่อนที่ไปในอัตราเร็วที่ทำให้เราสามารถเดินเคียงคู่กันไปได้ตลอด
เพียงแค่เสียงภาวนานั้นเป็นเรื่องเข้าใจผิด วงโคจรที่มีขนาดแตกต่างกันย่อมไม่สามารถเปลี่ยนเรื่องราวให้เป็นได้ดั่งใจ หน้าที่ของดวงดาวที่จะเคียงข้างกันไปนิรันดร์อาจเป็นของดวงจันทร์ที่โคจรรอบดวงดาวอย่างสัตย์ซื่อสม่ำเสมอ เราต่างแต่งนิทานเพื่อให้การจากลาเป็นเรื่องสนุกสนานเคล้าเสียงหัวเราะ แต่หลายครั้งเสียงหัวเราะนั้นเคล้าอยู่ด้วยน้ำตา

เสียงดนตรีก็เป็นดั่งแรงโน้มถ่วงที่ดึงดูดคนสองคน (หรือมากกว่านั้น) ให้มีความรัก มีความสุข มีเสียงหัวเราะ มีรอยน้ำตา มีความเศร้า มีความเสียใจ สรรค์สร้างความรู้สึกมากมายระหว่างความสัมพันธ์ที่มีพันธะแนบแน่น หรือแม้จะเปราะบาง แต่เรื่องราวที่ก่อตัวขึ้นจากเสียงดนตรี เสียงที่ทำให้การมองตาคนที่อยู่ตรงข้ามมีความหมายมากขึ้นไม่มาก แต่ก็ไม่น้อย
หากพระเจ้าสร้างจักรวาล สร้างดวงดาว สร้างบทกวี สร้างเสียงเพลง สร้างความสัมพันธ์ระหว่างดวงดาว สิ่งมีชีวิต บุคคล และสิ่งของ หากพระเจ้ามีตัวตนดังที่ใครใครได้วาดเอาไว้ เสียงสรรเสริญควรส่งเสียงก้องไปแด่ท่าน หากความมหัศจรรย์สร้างความรักในแบบที่ยากเกินจะเข้าใจ ความมหัศจรรย์ได้ทำหน้าที่ของเขาอย่างสมบทบาท อย่างเต็มภาคภูมิแล้ว

หากคุณมีความรักเพียงสักนิด ขอให้เข้าใจว่าบทความนี้เป็นบทความของคุณ
แต่หากคุณไม่มีความรักต่อกันเพียงสักน้อยนิด ขออวยพรให้ความรักของคุณเป็นเมโลดี้เพลงรักที่แสนไพเราะดั่งที่ใจคุณต้องการ

ครบรอบ 365 วันแล้วนะคุณ ครบรอบปีแล้วที่เรานั่งฟังเพลงรักเพลงนี้ด้วยกัน
ขอบคุณที่เข้ามาเป็นจังหวะแห่งความสุขของคนหม่นหม่นคนนี้

ฉันเรียกคุณว่า “ความรัก”

ฉันเรียกคุณว่า “ความรัก”

มือข้างซ้ายของคุณ มือข้างขวาของฉัน เราประสานมือข้างที่เราถนัดเข้าด้วยกัน มือคุณมีอุณหภูมิอุ่น และนิ่มกำลังพอดี มือของฉันจะทำให้คุณรู้สึกอะไรแบบนี้บ้างหรือเปล่า

มือของคุณและฉัน เปรียบเสมือน สัญลักษณ์ของการฝ่าฟันอุปสรรคและปัญหา ในวันที่ฉันเหนื่อยจนอยากจะวิ่งหนี คุณก็ใช้มือนั้น โอบกอดฉันไว้ ในวันที่คุณท้อแท้อยากจะเดินจากไป มือของฉันนี่แหละที่จะพยุงหัวใจของคุณ

เราสองคน มีความสนใจในคนละเรื่อง แต่มือของเราก็ยังประสานกันอยู่ แม้ในวันที่เราแยกย้ายไปทำสิ่งที่ต่างคนต่างสนใจ

คุณเป็นคนเงียบและชอบรับฟัง ฉันเป็นคนเสียงดังและชอบให้คุณแสดงความคิดเห็น

คุณเป็นคนติดบ้าน ฉันหลงรักการเดินทาง

คุณชอบทานเนื้อสัตว์ ฉันไม่ทานเนื้อสัตว์

คุณชอบดูหนังที่บ้าน ฉันชอบดูหนังในโรงภาพยนตร์

คุณชอบเล่นเกม ฉันติดโซเชียล

คุณชอบดูรายการนอกกระแส ฉันติดละครบางเรื่อง

คุณไม่ดูฟุตบอล ฉันติดฟุตบอล

คุณฟังเพลงเก่า ฉันฟังเพลงใหม่

คุณชอบอยู่กับครอบครัว ฉันชอบเวลาส่วนตัวของเรา

คุณชอบส้ม ฉันชอบสีฟ้า

เราแตกต่างกัน ทั้งท้ศนคติการใช้ชีวิต และความชอบส่วนตัว แต่เราก็ยังเดินไปด้วยกัน จังหวะการก้าวขายังเป็นไปอย่างสม่ำเสมอและไม่เหน็ดเหนื่อย เรายังประสานมือกัน ยิ้มให้กัน และยังพร้อมจะเดินไปพร้อมกันเสมอ

หากความรักเป็นเรื่องราวง่ายๆ เราก็คงจะไม่เห็นความพิเศษของความรักที่แสนธรรมดาครั้งนี้

เขาว่ากันว่า ความรัก คือ ความเข้าใจ แต่สำหรับความรักของเรา ฉันขอนิยามคำว่า “ความรัก” ว่า “คุณ”

คุณผู้เป็นหัวใจ ผู้เป็นความรัก

ขอบคุณนัทนัท

บันทึก คาโมะเมะ

บันทึก
22.12.14
02.27 น.
ถอดเลนส์ออกจากกล้องเรียบร้อยแล้ว
ดูสภาพกล้องน่าจะซ่อมไม่ได้ล่ะ
กล้องเสียหายมากกว่าที่คิดคราวแรก

กล้องแตกและร้าวไปฝั่งนึง ยังไม่แน่ใจว่าเลนส์จะเสียหายมากแค่ไหน
ถอดพลังงานน้อยๆและสมองเล็กๆมาเก็บไว้

คิดถึง 3 เดือนของเรา คิดถึงวันแรกที่เราเจอกัน คิดถึงรอยยิ้ม คิดถึงเสียงพูดที่เราสื่อถึงกัน สัญญากับปั้นคุงจะไม่ร้องไห้แต่น้ำตากับเสียงสะอื้นยังมีอยู่

ถามว่าเราจะเสียใจไปอีกนานแค่ไหน
ก็คงนานจนกว่าเราจะหากล้องสักตัวมาแทนเจ้าตัวนี้ได้ (ทั้งในเชิงสัญลักษณ์และความรู้สึก)

ถามว่าจะมีกล้องตัวไหนมาแทนเจ้าตัวนี้ได้มั้ย
แน่นอนล่ะว่า”ไม่มี”

เช้าวันนี้ความรู้สึกหนึ่งย้อนแย้งกับอีกความรู้สึกหนึ่ง

อุบัติเหตุเกิดขึ้นได้ แต่ก็ระวังได้
ทำไมเราเหยียบเท้าคนอื่นแล้วยังต้องขอโทษล่ะ เหตุผลง่ายๆ เพราะเรารู้ว่าการเหยียบเท้าทำให้คนอื่นเจ็บ
และ”ความรู้สึก”ของแต่ละคนก็แตกต่างกัน

ขอโทษนะเจ้าตัวเล็ก ที่เค้าไม่เคยปกป้องดูแลหนูได้ดีเท่าที่ควร
ขอโทษนะ ที่เราต้องมาเสียใจกันอยู่แค่ 2 คน

แด่ เจ้าคาโมเมะ กล้องที่บินได้ :’)

ปล. แค่รูปแรกของเรา เราสองคนก็ยิ้มไปได้หลายวันแล้วเนอะ

โพสต์วันที่ 22 ธันวาคม 2557

ภาพสุดท้ายของคาโมเมะ

ภาพสุดท้ายของคาโมเมะ

จำได้ว่า ตอนที่ถ่ายรูปนี้ เรามีความสุขมาก เพราะเจ้าเลนส์ fix ทำหน้าที่ได้ดีกว่าที่ผ่านมาทั้งวัน เรายังกระซิบกับกล้องอยู่เลยว่า เดี๋ยวกลับลงไปลานสนแล้วพวกเราจะไปเดินหาลูกสนถ่ายเล่นกัน
แต่..
รูปนี้เป็นรูปสุดท้าย
น่าเสียใจไม่น้อยที่รูปสุดท้ายกลับเป็นรูปธรรมดาๆ ไม่อิงทฤษฎีการถ่ายรูปอะไรทั้งนั้น น่าเสียดายที่รูปสุดท้าย เราก็ยังถ่ายด้วยโหมดธรรมดาๆ

เธอน่ารักมากนะ ใช่ เรารักเธอมาก
เราสูญเสียเธอไป แต่เธอจะนั่่งอยู่ในใจเราเสมอล่ะ
เราจะไม่มีวันลืมคนที่ทำให้เธอเจ็บ เราจะแค้นเคืองอะไรเขา แต่เราจะจำไว้ว่าเขาคือคนที่พรากเธอไป

รัก
แด่ คาโมเมะ กล้องตัวเล็กที่บินได้ :’)

 

โพสต์วันที่ 24 ธันวาคม 2557

ใบเมเปิ้ลสีแดง

ใบเมเปิ้ลสีแดง
“นั่นไงเมเปิ้ลสีแดง” เสียงพูดผสมความตื่นเต้น พร้อมเอื้อมมือสัมผัสใบไม้ใบน้อยที่นอนนิ่งเป็นส่วนหนึ่งของพื้นดิน
ทำไมใบเมเปิ้ลที่สวยงามต้องเป็นเมเปิ้ลแดง ทำไมใบไม้สีแดง ถึงดึงดูดกว่าใบไม้สีเขียว
ใบเมเปิ้ลน้อยๆถูกหยิบขึ้นจากกองดิน บ้างถูกเปลี่ยนที่นอนจัดแจงหาแสงให้สะท้อนความสวยงาม บ้างถูกเก็บเข้าสมุดก่อนจะได้เดินทางไกล บ้างถูกมัดรวมไว้บนกระเป๋าสะบัดลอยตามจังหวะการเดินทาง
เพราะเจ้าใบเมเปิ้ลเป็นสีแดง เจ้าจึงได้ออกเดินทาง

 

โพสต์วันที่ 24 ธันวาคม 2557

 

สิ้นปี 2557 ต้นปี 2558

ปี 2557
1. เปลี่ยนงาน เปลี่ยนสังคม ยังปรับตัวไม่ค่อยได้ ไม่ค่อยโอเคกับระบบ แต่จะพยายาม :’)
2. นัทไปญี่ปุ่น ทะเลาะกันตั้งแต่ก่อนไป จนทุกวันนี้ก็ยังมีปัญหาเรื่อยๆ แต่เราได้เรียนรู้กันมากขึ้นอย่างไม่น่าเชื่อ
3. ปั่นจักรยาน ได้เจอทาเคะ ได้รักทาเคะ ได้ท้าทายตัวเองด้วย 100 kms. Night ride และ…ติดใจการปั่นจักรยาน
4. กล้องถ่ายรูปตัวแรก หัดถ่ายรูป และ กล้องตัวแรกประสบอุบัติเหตุ … รักการถ่ายรูป
5. เที่ยวภูกระดึง ภูสอยดาว ปะทะอากาศ 2 องศา ไต่เขาสู่ 2,100 ม. เหนือระดับน้ำทะเล สนุกจัง
6. ดูดาว เริ่มดูดาวเป็นแล้ว smile emoticon
7. แอลกอฮอล์ ปีนี้ดื่มแอลกอฮอล์เยอะจนต้องบังคับให้เว้นวรรคบ้าง แต่ถ้าจัด fullmoon มา หนูน่ะแพ้เลย
8. ทิศ รู้เรื่องทิศทางและการเดินทางเพิ่มมากขึ้น (ปลื้มใจ)
9. ย้ายมาอยู่คอนโด บรรยากาศเปลี่ยนไปเยอะ แต่ก็ดีนะ
10. เงิน จนสิ้นปีแล้วก็ยังไม่มีเงินเก็บ ผลจากทุกข้อที่ผ่านมา

 

ปีใหม่ ว่าจะ…
1. เที่ยวให้น้อยลง อาจจะเหลือเดือนละครั้ง (อ้าว เดือนนี้หมดแล้วดิ ไม่เอาไม่นับทริปเมื่อวาน 55555)
2. เก็บเงินทุกเดือน จะมากจะน้อยต้องมีเงินเหลือ
3. ยิ้ม จะยิ้มให้มากขึ้น ใครจะว่าเราบ้าก็เหอะ อย่างน้อย ก็ไม่ต้องทำหน้าเฉยใส่ใครแล้วเขาจะคิดว่าเราทำหน้าบึ้ง
4. เปิดใจมากกว่าเดิม ทั้งเรื่องงาน เรื่องคน เรื่องที่ชอบ เรื่องที่ไม่ชอบ
5. หัดดูดาว ต้องรู้จักดวงดาวให้มากกว่าเดิม ใช้แผนที่ดาวให้คุ้มค่า
6. หากล้องตัวใหม่ หลงรักและหัดถ่ายรูป
7. เก็บเงินซื้อจักรยาน เพื่อจะได้บรรลุสิ่งที่คิดไว้ในปีหน้านู้น คือ ปั่นจักรยานไปเที่ยว
8. รถไฟ เที่ยวด้วยรถไฟให้มากขึ้น ศึกษาข้อมูลเกี่ยวกับรถไฟให้มากขึ้น
9. ภาษา เริ่มอ่านภาษาจีนอีกรอบ เริ่มสักทีเหอะ :’)
10. รักและเข้าใจคนในครอบครัวของเรา และของคนที่เรารักให้มากขึ้น

โพสต์วันที่ 4 มกราคม 2558

ทริป น่าน

สรุปทริปน่าน
– โดนจ้างไปเป็นไกด์ แบกหาม และถ่ายภาพ
– รู้ตัวตอน 17.00 น. ต้องไปเอาตั๋วก่อน 20.00 น. ใช้เวลาจัดกระเป๋า 5 นาทีถ้วน
– ขอโทษเพื่อนๆที่ผิดนัด และไม่ได้โทรแจ้ง จะต้องไถ่โทษด้วยอะไรดีง่า ;______________;) Parebong ทิงนองนอย Sasirada Thapoen PrincessPor Cassiopeia
– น่าน จังหวัดน่ารัก
– ปั่นจักรยานง่ายกว่าเชียงใหม่
– ค่าครองชีพสูงกว่าเชียงใหม่ (อย่างไม่น่าเชื่อ)
– อุณหภูมิช่วงที่ไป ต่ำสุด 10 c สูงสุด 23 c
– พญาเสือโคร่งงามยังกับอยู่ญี่ปุ่น
– ส้มเมืองน่านหวาน อร่อย และแพงมาก
– ดอยเสมอดาว คือ ดี (พาแฟนไปช่วงคืนแรม 14 ค่ำนะ แล้วนอนจับมือดูดาวกัน ฟินบอกเลย)
– ไปตรงกับช่วงงาน หนาวนี้…กระซิบรักที่น่าน มีการแสดงท้องถิ่น และจองขันโตก บรรยากาศดี อาหารอร่อย
– เมืองน่าน วัดเยอะมาก
– เจออดีต รมต. กต. และ อั้ม อธิชาต (แปะมือเซเลปสวยๆ)
– ข้าวซอยร้านข้างศูนย์โอทอปจังหวัดอร่อยมาก และมีข้าวซอยมังสวิรัติด้วย >_<)
– โบกสองเเถวขึ้นดอยครั้งแรก ได้บรรยากาศใหม่ แต่เหนื่อย
– อยากหัดขี่มอเตอร์ไซด์
– ดาวที่เมืองน่านสวยดีนะ แต่ชอบที่พิษณุโลกมากกว่า smile emoticon

สรุป…
“เหนื่อย”

https://www.facebook.com/kooktfc/media_set?set=a.1010578688969825.1073741852.100000531102957&type=3

โพสต์วันที่ 20 มกราคม 2558